Obejmuje szeroki asortyment zabiegów fizykoterapeutycznych, w których wykorzystuje się energię prądu stałego i zmiennego. 

Zabieg elektroleczniczy, który polega na przepływie prądu stałego w ciele pacjenta między dwoma elektrodami. Prąd stały to prąd, który podczas przepływu nie zmienia kierunku oraz natężenia.

Wskazania do galwanizacji:

  • - nerwobóle,
  • - przewlekłe zapalenia nerwów, splotów i korzeni nerwowych,
  • - zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kończyn i stawów kręgosłupa,
  • - porażenia wiotkie,
  • - utrudniony zrost kostny,
  • - zaburzenia krążenia obwodowego.

Jonoforeza jest to zabieg elektroleczniczy polegający na wprowadzeniu do tkanek jonów leków za pomocą prądu stałego.


Wskazania:

  • - przykurcze,
  • - blizny,
  • - stany pourazowe stawów i mięśni,
  • - utrudniony zrost kostny,
  • - zespół bólowy stawów kończyn i stawów kręgosłupa,
  • - zapalenia okołostawowe,
  • - nerwobóle,
  • - stany zapalne tkanek miękkich i mięśniobóle,
  • - zaburzenia krążenia obwodowego.

Prądy diadynamiczne, zwane również prądami DD, składają się z prądu galwanicznego i prądu zmiennego. Ich nazwa pochodzi od słowa „dynamizm”, ponieważ wpływają one pozytywnie na fizjologiczne „dynamiczne” właściwości tkanek, takie jak siła, napięcie i odżywienie. Przedrostek „dia” oznacza, że efekt ten uzyskuje się w samych tkankach.

Działanie terapeutyczne prądów:
  • - działanie przeciwbólowe,
  • - poprawa trofiki tkanek,
  • - wpływ na mięśnie.

Prądy interferencyjne powstają w wyniku nakładania się dwóch prądów sinusoidalnych średniej częstotliwości, których częstotliwości mało się od siebie różnią. Interferencja prądów może zarówno zachodzić w tkankach, jak i być modulowana już w aparacie. Najczęściej stosuje się aparaty wymagające modulacji amplitudy w ciele pacjenta.

Prądy te stosuje się w celu:
  • - zmniejszenia napięcia mięśni,
  • - stymulacji mięśni przy zanikach z nieczynności,
  • - stymulacji wiotkiego pęcherza moczowego,
  • - złagodzenia bólu,
  • - zmniejszenia obrzęków,
  • - poprawy ukrwienia tkanek.

TENS jest metodą elektroterapii służącą do zwalczania zarówno bólu ostrego jak i przewlekłego.
Przeciwbólowe działanie TENS oparte jest na teorii kontrolowanego przepustu rdzeniowego Walla i Melzacka, jak również na teorii endorfin. Aby uzyskać zniesienie lub zmniejszenie bólu musi dojść do zahamowania przewodnictwa bodźców bólowych na poziomie nerwów obwodowych jak również na poziomie rdzenia kręgowego. Dlatego wykonując zabieg TENS bardzo ważny jest nie tylko dobór odpowiednich parametrów do zabiegu, ale przede wszystkim sposób ułożenia elektrod.

Celem TENS jest leczenie objawowe przewlekłych i ostrych stanów bólowych.