Zabiegi z zastosowaniem impulsowego pola elektromagnetycznego wielkiej częstotliwości
Diatermia krótkofalowa (DKF)
Diatermia krótkofalowa (DKF) polega na przegrzewaniu tkanek głęboko położonych pod wpływem pola elektrycznego lub magnetycznego. Wyróżnia się metodę kondensatorową i indukcyjną.
Diatermię krótkofalową (DKF) stosuje się w:
- przykurczach mięśniowych,
- wybranych chorobach ginekologicznych,
- przewlekłych chorobach gardła, nosa i zatok.
Diatermia krótkofalowa impulsowa (DKI)
Diatermia krótkofalowa impulsowa nie wywołuje efektu termicznego ze względu na długi czas przerwy po każdym impulsie.
Diatermię krótkofalową impulsową (DKI) stosuje się w:
- ostrych stanach zapalnych stawów,
- ostrych stanach zapalnych kręgosłupa,
- innych ostrych stanach zapalnych.
Diatermia mikrofalowa
Diatermia mikrofalowa polega na przegrzewaniu tkanek energią fal elektromagnetycznych wypromieniowanych poprzez specjalny nadajnik.
Skutki działania pola elektromagnetycznego zależą od wielu czynników, przede wszystkim jednak od parametrów działającego pola i rodzaju napromieniowanej tkanki.
Do najważniejszych skutków wytworzonego w taki sposób ciepła należy zaliczyć
- rozszerzenie naczyń krwionośnych,
- zwiększenie przepływu krwi tętniczej,
- przyśpieszenie procesów wchłaniania tkankowego,
- przyśpieszenie komórkowej przemiany materii,
- wzrost liczby leukocytów w tkankach przegrzewanych,
- obniżenie pobudliwości nerwowo-mięśniowej,
- działanie przeciwbólowe,
- obniżenie napięcia mięśni.
Diatermię mikrofalową stosuje się w:
- zmianach skórnych,
- wybranych problemach laryngologicznych.